de reizende RuVi, 20 augustus 2004
Thailand , Bangkok

In de gordel van Smaragd

20 juli

Om 11.55 uur landen we in Jakarta. We worden door mijn oom en tante opgehaald en gaan eerst mijn neef bezoeken. Ze hebben tegen de andere familieleden niets gezegd, dus het was voor hun een verrassing om ons weer te zien. Jakarta, is erg anders dan Singapore. Veel drukker met meer mensen op een kleiner oppervlak en het verschil tussen arm en rijk is veel duidelijker aanwezig. De kampongs worden opgeslokt door de hoge kantoor- en flatgebouwen. Het is smerig, met veel smog en het is erg druk op de weg; het is daar eigenlijk steeds spitsuur! Een wereld van verschil met Singapore.'s Middags doen we even een rondje-rondje (zoals de oom dat zo mooi zegt) door Jakarta en nemen we een kijkje
bij de krant waar veel familieleden werken of hebben gewerkt. Het drukken is alleen al
klaar dus moeten we de volgende dag nog maar even terug. De rest van de dag kijken en babbelen we wat in het huisje van de familie. Een huis met een woon- en een eetkamer, 4 slaapkamers en 6 mensen die er gezellig saampies wonen. 's Avonds worden we naar een neef gebracht, om daar te gaan slapen. Ze hebben nog wel een kamertje en die is toch beter voor ons zeggen ze, want er is airco.


21 juli

Heerlijk geslapen dus om vandaag de hele
dag met Melky, Nona & de kids en oom Tony rond te rijden door Jakarta. Eerst nog even een bezoekje gebracht aan het kantoor - en de voormalige werkplek van oom Tonny - van Melky. We hebben gezien hoe de krant wordt gedrukt, gecontroleerd en verspreidt. Jongens vanaf 10 jaar komen na school naar kantoor om vervolgens de kranten te verkopen bij bushaltes, stoplichten of op straat.Wij zijn in "Kota" geweest, waar de Nederlanders Jakarta (wat ze toen Batavia doopte) zijn binnengekomen. We hebben nog wat andere plaatsen gezocht en gezien: Sunda Kelaper (oude haven), Monas (nationaal monument) en het presidentieel paleis. Maar hoe mooi het allemaal ook is of zou kunnen zijn, het feit dat het een oude, drukke en viese stad is, staat toch wel in de weg van het ervaren van zo'n stad.
Vanavond gaan we met Melky naar Bandung. Het werd een latertje, want deze mensjes nemen het niet zo nauw met de tijd dus 23.00 uur werd 02.00 uur en we kwamen na een helse rit (want ook de veiligheid nemen ze niet zo nauw) rond 07.00 uur aan bij Oma Stien.


22 juli

Na 10 jaar heb ik de nog enig levende zus van mijn opa ontmoet. Ze is al oud, maar
wist nog wie ik was. We hebben het in de morgen rustig aan gedaan, want vannacht weinig tot niets geslapen. We zouden vanmiddag op pad gaan, maar iedereen had het te druk en Bandung is niet echt een leuke stad - eigenlijk wilden ze ons ook niet laten gaan zo 'onveilig' en saai als het er is - dus hebben we de dag maar besteed aan slapen, lezen en bijkletsen. 's Avonds heeft een tante ons nog opgezocht en heeft zij ons getrakteerd op sate!


23 juli,lieve Denise van harte gefeliciteerd met je verjaardag.

's Ochtends vroeg komen we om 7 uur aan met de trein in Yogyakarta. En hier voelen we
ons weer even echte toeristen. Werden we in jakarta en daarna nog opgehaald of rondgereden, hier worden we weer door een hawker of chauffeur- van een een of ander
vervoersmiddel- opgewacht met een welgeoefende 'Hello, mister'. Eerst maar even iedereen afgeschud en een guesthouse gezocht. En Yogyakarta is een goed bezochte stad, dat merken we ala we even een wandelingetje maken over de grootste winkelstraat. Overal woren we aangesproken of we willen kijken; 'Just looking' of 'kijken,kijken en niet kopen'. Maar de mooiste van de reis tot nu toe is toch wel de man die ons als aanspreekt met 'Hee jullie zijn er net? Ja, nou morgen is er een carnavalsoptocht hier in deze straat van hier tot hoever het oog kan zien' Zo en dat klinkt natuurlijk bij toeristen altijd interessant. Carnaval, en een optocht, dat is leuk, gratis en makkelijk vermaak. En willen jullie in de tussentijd dan even bij mij in mijn winkeltje komen kijken, vaagt ie vervolgens. Oh hij heeft ook nog en winkeltje, nou we zijn er net dus daar hebben we helemaal geen zin in. We lopen verder en worden nog door een aantal hawkertjes aangesproken. Yogya is namelijk de stad van het batik. Of dat hebben ze er voor de toeristen van gemaakt. Overal winkeltjes, steegjes met wegwijzering naar winkeltjes en mensen die wel een winkeltje hebben en willen laten zien. We lopen eerst maar even een toeristen bureautje binnen om even rond te vragen. Als we aan de meneer naar het carnaval vragen, begint hij te lachen. 'En daarna vroeg de man zeker of jullie mee widlen naar zijn winkeltje? Hahahahaha' Eh ja dat deed hij zeker, zo werkt dat dus. En zo maken we kennis met wederom een sluwe manier van hawkers om je aandacht te vragen. Het blijft leuk, zo in Azie.


24 juli

Als we 's ochtends richting het Kraton lopen- het presidentieel paleis- worden we achtervolgt. En niet echt onopvallend. Iedere keer als we stoppen om ergens te kijken (kijken en niet kopen stopt er naast ons ook een man. Dus een paar stops later begin ik hem eens aan te kijken en met een gebaar te vragen wat hij moet. Hij reageert niet maar stuurt daarna wel iemand anders achter ons aan, en zelf blijft hij aan de overkant staan kijken. Wat een zooitje, ze zijn alleen niet echt sluw of erg handig erin dus we veronderstellen dat ze wel weer een winkeltje zullen hebben. We gaan even op een bankje zitten en na een tijdje lopen we, weer met zijn tweeen verder.Na het bezoekje aan het kraton, dat niet meer was dan een overkapping, een model van het eigenlijke paleis en een troon of twee voor de verschillende ceremonies. Het paleis is helaas afgesloten voor het publiek dus ook een blik kunnen we het niet geven. We zijn toch wel benieuwd hoe dat batik er uitziet dus op aanraden van onze gids van het kraton, gaan we naar een soort school (dat een soort overheids instelling zou moeten zijn, maar ook daar hebben we verschillende berichten over gehoord). In de winkeltjes hebben ze vooral batik kleding stukken, maar hier hebben ze alleen schilderijen. Wel heel mooi allemaal dus we nemen ook een kleintje mee, voor thuis. Verder lopen we nog wat door de stad, door de vele kleine straatjes en langs een moskee en een vogelmarkt. We bezoeken het waterpaleis van de sulktan, Taman Sari. Dit waterpaleis, dat op steenworp afstand ligt van het 'woon'paleis, werd vroeger gebruikt als ontspannings vertrek. Op het terrein liggen verschillende zwembaden met tuinen en privevertrekken en vertrekken voor alle vrouwen van de sultan, want dat waren er af en toe nog al wat. Nu wonen er erg veel mensen tussen de verachillende gebouwen en zijn ze druk bezig met het restaureren van de zwembaden en tuinen, dus over een jaar of wat is het weer helemaal als nieuw. De volgende dag is het tijd voor een zonsopkomst, dus we boeken een tourtje, eten wat en gaan dan vroeg onder de wol (of lakens eigenlijk, want het is heerlijk weer


25 juli

Om 04.30 uur staan we dus op en worden
we met een minibus om 05.00 uur naar de Borobudur gebracht. Toen we aankwamen was het al een beetje aan het schemeren, maar tussen de wolken door hebben we toch nog een redelijke sunrise meegepakt. De Borobudur is een van de oudste Hinducomplexen en wordt vergeleken
met Angkor Wat. Het is een vierkante tempel en bestaat uit een aantal lagen. Op de
bovenste laag staan allemaal kleine stupa's met in sommige een buddhabeeld. We hebben er twee uur rondgewandeld, en het effect van de eerste zonnestralen op de verschillende sculpturen was prachtig. De entree was echter belachelijk. Indonezen betalen Rp 5000 ofwel 0,50 eurocent en wij toeristen Us$ 10,00. Maar je moet het toch hebben gezien en we zijn weer blij met wederom een prachtige ervaring.
We werden nog afgezet bij wat andere tempels waarvan alleen de Mondut monastry de moeite was om te bekijken. Ook hebben we nog een zilverwinkel bezocht, waar een medewerker druk bezig was om een sieraad in elkaar te priegelen, wat een monnikenwerk! Om 09.30 uur zijn we weer terug in ons hotel. Even bijgeslapen en de rest van de dag een beetje geslenterd in de toeristische buurtjes. Nog even lekker gezwommen in een zwembad bij een hotel voor maar 0,70 cent p.p.


26 juli

Na een vermoeide en lange minibusrit van 9 uur, die niet het vermelden waard is, komen we dan eindelijk aan in Malang. Mijn nichtje heeft ons bij het busstation opgehaald. We checken in in ons simpele hotelkamer en gaan wat met Jacqueline eten. Om 21.00 uur gaan we, zo vroeg dat het is, naar de kamer, want we hebben het de komende dagen 'druk'


27 juli

Om 10.00 uur worden we door Jacqueline
opgehaald, we gaan even wat van de omgeving zien. De vriend van Jacqueline, Eric heeft
zijn auto mee en rijdt ons eerst naar Jaqueline's campus. Erg mooie gebouwen en prachtig aangelegde tuinen wisselen elkaar af. Heerlijk om in zo'n omgeving te studeren. De stad is alweer een groot gekkenhuis dus voor de studerende een heerlijke plek, dachten we zo.Ook laat ze nog even haar 'kost' (haar kamertje in een soort van studentenhuis) zien. Daarna rijden we uit de contrijen van Malang naar de omgeving van het plaatsje Batu. Afgezien van de Bromo hebben ze hier niet echte toeristische attracties dus hebben ze hier een hotel met een paar hectare grond eromheen gebouwd. Daar hebben ze dan wat appelbomen, aardbeienkassen en sinaasappelbomen neergezet, waar je als toerist - ja, hou je vast -
appels mag plukken. Maar we zijn hier voor een familiebezoek en dan maakt het dus niet
zoveel uit wat je doet. Dus we betalen die 1,5 euro en samen met een gids en een
appelsapje plukken we wat, lopen we wat rond en bekijken de kooien met de vele dieren die ze er ook nog hebben. Zo zien we wel 20 verschillende soorten kippen, waarvan we van de meeste niet wisten dat ze bestonden. We verslinden de laatste tijd ook aardig wat boeken dus spenderen we de rest van de dag in de verschillende malls aan het -helaas tevergeefs -
zoeken naar nieuwe boeken.'s Avonds boeken we een tourtje naar de machtige Bromo, de grootste vulkaan van het zuiderlijk halfrond! (ok, dat misschien niet maar in ieder geval de meest toeristische van Indonesie Jacqueline en Eric komen dan nog aan met een lekker sateetje en daarna moesten we echt gaan slapen (je zou bijna denken dat dat geen zin meer heeft), want om 01.30 uur gaan we naar de Bromo voor wederom een zonsopkomst.


28 juli

Erg vroeg maar toch al de 28ste, hijsen we onszelf in het minibusje met nog twee helden. Na een paar uur slaap op en af, komen we om 03.45 uur aan bij de koek en zopie. We zijn niet de enigen, want we staan hier met een hele delegatie Nederlanders. Er zijn overigens veel Nederlanders aan het reizen in Indonesie, maar dat is slechts een opmerking. Omdat
het zooo koud is (zo hebben we het sinds Nieuw Zeeland niet gehad) staan we allemaal een beetje verlekkerd te kijken naar de mutsen en sjaals die je er kunt kopen. En als blijkt dat ze maar 1 euro kosten, lopen er even later allemaal gemutste, gesjaalde en (toch nog) vernikkelende toeristen de berg op naar het uitkijkpunt waar binnen afzienbare tijd de zon op zal gaan komen. De zonsopkomst was echt onbeschrijfelijk mooi (foto's spreken voor zich). Van pikdonker zagen we verschillende kleuren geel, oranje en uiteindelijk een gele
bal; de zon was op! Een maand geleden is een naastgelegen vulkaan, weer wakker geworden en wat gaan rommelen, precies (echt waar) elke 15 minuten komt er een wolk rook uit de krater, ook weer een erg mooi gezicht. Na de koude, maar mooie zonsopkomst zijn we weer in het busje gestapt om naar de krater van de Bromo te rijden. Daar aangekomen, komen de paardenmannen op ons afgerend of we met een paard, het eerste stuk naar boven
willen gaan. We hadden er niet zo'n zin, maar het was maar 1 euro dus hebben we het toch gedaan. Na een trap met meer dan 100 treden, stonden we dan op de rand van de Bromo die ook van dichtbij erg indrukwekkend was. Na de nodige foto's zijn we teruggereden naar Malang, met onderweg nog een stop voor ontbijt (goed geregeld allemaal).De middag hebben we nog even met Jacueline doorgebracht en om 17.30 uur vertrokken we met de bus richting Denpasar(Bali), een rit van ongeveer 12 uur.


29 juli


Om 05.00 uur zijn we op Bali aangekomen. Om 06.00 uur zijn we in ons hotelletje
ingechecked en hebben we nog even wat bijgeslapen. De hele dag hebben we wat geslenterd en de tijd gespendeerd aan het zoeken naar vervoer naar Gili Meno. Wat erg lastig gemaakt wordt, als je het op jezelf wilt doen. Uiteindelijk gekozen voor een totaalpakket voor de volgende dag. Verder hebben we heerlijk langs de boulevard gewandeld en tot onze grote verrassing en verbazing hebben ze er een heel strand aangelegd. Dat was er twee jaar geleden nog niet! Een erg goede vooruitgang. Nu is Sanur echt helemaal af! Verder is er
niet veel veranderd, redelijk rustig, mooi en heerlijk weer.


30 juli

Met een tour gaan we vandaag naar Lombok. We worden om 09.45 uur opgehaald. De bus is zowaar op tijd. 15 minuten later worden we bij een reisbureau afgezet en stappen we over op een andere minibus. Met deze worden we weer afgezet in Ubud! Met de derde bus rijden we dan echt righting de haven, Padangbai. Na een kleine lunch gaan we dan de ferry op. Een aantal toeristen laten graag hun koffers dragen door de 'porters', maar eenmaal aan boord moeten ze niet een maar zes jongens betalen (ze hebben alle zes de tas voor drie seconden gedragen!) Ze zijn dus weer lekker belazerd. Wij moesten er wel een beetje om lachen (aangezien er overal waarschuwingen hangen voor deze 'hulpvaardige' porters). De rit met de boot duurde vijf uur (van 13.30 uur tot 18.30 uur). We waren al om 17.30 uur
bij de haven, maar moesten nog een uur wachten voordat de ferry voor ons weg ging.Met de minibus zijn we, in een uur, naar Senggigi gebracht. Het was weer even zoeken naar een hotelletje, maar gelukkig een gevonden die, in alle haast, want de mensen waren net uitgechecked, nog even (matig) werd schoongemaakt. Morgen gaan we op onderzoek, want we willen graag een boottocht maken naar Flores. Zal nog wel een hele onderneming worden!


31 juli

Tot onze verbazing zijn er toch nog wel een aantal bureautjes die een bootreisje aanbieden. Ook een man in ons hotel kan ons vertellen dat er twee maatschappijen zijn. Een is luxe en wel een beetje duur, maar een tweede die heeft wel een goed prijsje en een goed programma. Nu staan deze reisjes wel bekend om het feit dat het best een rommelige onderneming kan zijn met veel loze beloftes en soms zelfs een onaardige bemanning. Maar het idee is een paar dagen varen, snorkelen en genieten van het uitzicht en natuurlijk het doel nummer een; de komodo varaan. Dus we nemen het programma, met een beetje zout, door en om 11.00 uur zitten we in een busje, waarvan je je afvraagt hoe het kan dat het nog steeds rijdt, op weg naar de haven aan de andere kant van lombok. Onderweg stoppen we nog even om wat mensen op te pikken en voor ons om nog wat boodschappen te kunnen doen. Anderhalf uur later, want de indoneesjes hebben niet zo een haast, zitten we weer in de bus. Aan het eind van de middag stappen we dan eindelijk aan boord van ons cruisescheepje voor de komende 4 dagen. Slapen dat gebeurt op het dek. Op de stuurhut zit een overdekt stuk en als we alle matrasjes, type tuinstoeldekje, boven hebben en de tassen onder in het ruim, kunnen we wat ons betreft gaan. De crew die moet echter nog het een en ander regelen
en dan eindelijk, aan het begin van de avond kunnen we vertrekken. En genietend van de eerste zonsondergang en een, verrassend lekkere maaltijd, varen we naar de eerste overnachtingsplaats.


1 aug

De eerste nacht liggen we voor anker bij een eilandje. Midden in de nacht moeten we helaas verder dus om 03.30 gaat de motor aan en slapen we nog een beetje totdat het toch echt te lawaaierig en winderig is. Dus een zonsopkomst pakken we ook nog even mee en als de kapitein weer voor anker gaat in een baaitje bij het eilandje Mojo, kunnen we lekker even snorkelen. Hierna varen we naar een volgend eiland waar we eerst een kijkje nemen op het eiland, waar zich een zoutwatermeer bevindt. Deze is heilig verklaard en de lokalen, en de toeristen omdat het zo mooi klinkt, hebben hier allemaal een ding, een stukje koraal, een steentje, een (geld)briefje in de boom gehangen met een wens daar aan verbonden. Dus na allemaal iets te hebben opgehangen, snorkelen we nog wat en varen we weer verder. We hebben alleen een groot stuk te overbruggen dus bereid de kapitein ons voor op een avondje doorvaren. Wat hij alleen niet verteld en waar we aan het begin van de avond achter komen is dat het stuk varen over open zee gaat. Geen rif meer om
de golven te breken, of een eiland om wind tegen te houden. En het bootje is niet zo groot en sterk dus we vliegen alle kanten op daar boven op het dek. Op het beneden dek liggen ook nog wat mensen, waarvoor de crew verwoedt bezig is een zeiltje te spannen tegen het opspattende water. En wij willen dat zelfde zeiltje eigenlijk boven hebben voor de wind die ondraaglijk is en de spatjes die daar af en toe terecht komen. Dus wij voorgesteld om de mensen ook boven te laten slapen en het zeiltje mee te nemen. Daar hadden ze wel oren
naar en toen ik de matrasjes en dekentjes voor ze naar boven tilde werd duidelijk waarom ze dat wel wilden; het was allemaal al zeiknat! Al heen en weer wiegend pakken we ons allemaal in en hopen we dat we snel in slaap vallen zodat het snel weer licht is. Ergens middenin de nacht besluit de kapitein dat het wel even genoeg is en gaan we ergens voor anker. Heerlijk rustig.


2 aug

Maar we moeten toch door dus vroeg in de ochtend gaan we weer verder naar weer een baaitje voor een ontbijtje en wat snorkelwerk. En 's middags komen we dan eindelijk aan bij het eiland waar het allemaal om te doen is; Komodo. We krijgen een gids die ons kan vertellen hoe de varanen even. Ze worden sinds een paar jaar niet meer gevoerd dus het is wel even mazzel hebben. Als je ze ziet, dan heb je geluk. Maar ze weten dat er elke dag wel een paar komodo's in de buurt van de huisjes- want je kunt ook overnachten op het eiland voor wat uitgebreidere trekkings- liggen te zonnen of te chillen. 's Ochtends gaan ze in de zon liggen om hun lichaamstemperatuur omhoog te krijgen, daarna gaan ze op zoek naar iets te eten, en dan gaan ze de hele dag in de schaduw liggen uitbuiken. Het zijn vrij luie wezentjes, want we kunnen erg dicht bij ze in de buurt komen en alleen als de gids ze een beetje zit te prikken met een stok, bewegen ze een beetje. Na een paar foto's lopen we nog even het eiland op. Over het vrij droge eiland lopen we 2.5 km naar een water basin. Hier werden ze tot een tijd geleden gevoerd en was het dus elk bezoek een spektakel van jewelste. Nu weten ze waarschijnlijk dat er niks meer te halen valt, want er was geen draak te zien. We lopen weer terug en omdat we nog niet genoeg hebben van ze, gaan we nog even naar de plek waar ze eerst ook lagen. Er liggen er nu 4 en ze zijn al iets actiever. Beetje lopen en af en toe gaat de kop omhoog voor het proeven van de lucht met hun tong voor voedsel. Eentje die komt iets te dicht bij een ander die dat even laat weten met een gaaf geblaas- beetje als een kater. We moeten terug want het tij is niet geheel in ons voordeel en anders ligt straks de boot- net als bij Mal en Wal- vast tot de avond.
We hebben in iedergeval genoeg gevaren dus voor de nacht leggen we aan in een heerlijk
rustig stukje voor een wederom heerlijk diner met deze keer zelfs een visje dat ze die middag gevangen hebben. De gitaar wordt tevoorschijn gehaald en de crew laat nog even zien hoe muzikaal ze wel niet zijn. Heerlijke avond dus.


3 aug, Lieve Ciebe van harte gefeliciteerd.

Onder het genot van een ontbijtje varen we verder naar het volgende hoogte punt. het komodo nationale park bestaat uit twee eilanden en het tweede,Rinca gaan we deze ochtend op. Bij de pier worden we al opgewacht door een draak en nadat we die even vakkundig wegwerken, met een stok, kunnen we verder om voor onszelf een gids te vinden. Dat Rinca kleiner is dan Komodo met dus een grotere komodo dichtheid, merken we meteen. Overal zien we ze lopen en het is ook erg gaaf dat we er nu 's ochtends zijn, want nu zien we dus inderdaad dat ze zich aan het opwarmen zijn. Weer vlak bij de huisjes liggen er al een paar die weer erg actief zijn. Een paar liggen te zonnen, een enkele is al opzoek naar eten met ze kop omhoog en ze gele tong die in en uit ze bek gaat. Dan gaan twee een beetje vlak bij elkaar liggen, voor het liefdesritueel laat een van de gidsen weten. Deze hadden alleen geen zin, want de een geeft de ander een klap met ze staart, echt heel hard. En ik stond net een filmpie te maken; leuk materiaal dus Overal zien we ze lopen en eentje, van wel 3 meter lang, die steekt even een wandelpad over en breekt onze groep dus mooi in tweeen. Maar weer merken we dat we nie echt op hun menu staan dus hij kijkt nog even om en laat ons dan verder met rust.
Ook hier maken we een wandeling over het eiland, dat weer een mooi stukje natuur heeft. De Komodo's zijn alleen al opgewarmt, want die liggen weer allemaal verscholen. 1200 draken en we zien er 10 ofzo. Nog steeds een te groot eiland dus. Maar weer gave indrukken rijker verlaten we tegen de middag het eiland. De kapitein brengt ons naar de laatste stop van de dag. Een eilandje waar we even kunnen relaxen en snorkelen. De onderwaterwereld wordt alleeneen beetje door elkaar heen geschud door de harde stroming, dus het snorkelen is niet zo mooi als eerder. Maar als ik even ga zoeken, kom ik nog twee stingrays tegen. Die had ik nog nooit gezien dus dat was weer gaaf.En dan is ons avontuur alweer voorbij. We zijn wel blij dat we weer op vaste bodem staan, want na vier dagen is dat wel even lekker. Ook kunnen we lekker douchen en dat is wel een aangename luxe, want we zijn vies, zout en ziltigLekker ergens ingechecked, wat gegeten en gaan slapen dus.


4 aug

Met Jeroen en Corina van de boot hebben we voor de komende twee dagen een bemo gehuurd. Christo en zijn companion zal ons in deze dagen naar de drie onwaarschijnlijk gekleurde meren van de vulkaan Kelimutu brengen. Eerste dag rijden we naar Bajawa. Je kunt ook verder komen in een dag, maar de wegen zijn zo bochtig en van een dermate slechte kwaliteit dat we echt zoiets hadden van, waarom willen we daarheen en waarom liggen ze zo ver weg. 'It better be good! In Bajawa, dat iets hoger ligt op het eiland is het koud, heel koud. Je kunt er wel douchen maar het vrieskoude water is niet echt aan te bevelen. We kruipen dus maar snel in onze lakenzak, onder een laken, een deken en een sprei. Wel weer een keer heerlijk geslapen dus.


5 aug, lieve Dyon van harte gefeliciflapstaart!

We vervolgen de weg verder naar Moni met onderweg nog een stop in Soa. Hier liggen we een uurtje in een hotwater spring. Hier kunnen we ons dus wel even wassen. Heerlijk en het mooie; het stinkt ook niet naar zwavel dus gewoon perfect.
Christo weet vanuit hier wel een 'shortcut', terug naar de grote weg, maar de weg wordt alleen nog maar slechter. We rijden wel door de countryside, dus het is gelukig wel mooi om te zien. Onderweg in Ende kopen Jeroen en Corina een ticket, zodat ze vanuit hier over een tweetal dagen terug kunnen vliegen naar Denpasar. Van hier verandert het landschap van vrij droog naar tropisch met rijstvelden overral waar je kijkt. Gelukkig hebben we nog wel wat moois te zien dus, want de weg is nog steeds om te huilen. We komen weer laat aan in de volgende plaats. Deze heet Moni en ook hieris het stervens koud. Dus weer wat dekentjes verzameld en er lekker ondergekropen.


6 aug

03.00 uur gaat de wekker voor weer een zonsopkomst. Dit keer op de gunung (berg) Kelimutu. De zonsopkomst is weer mooi, het uitzicht is spetterend en gelukkig wolkenvrij, wat bij deze berg altijd maar de vraag is, en de drie meren zijn erg bijzonder. De rit was dramatisch, maar het landschap onderweg en deze onwaarschijnlijk natuurlijke creatie toch wel erg de moeite waard. Jeroen en Corina hebben nog even de tijd dus zij blijven om de volgende dag terug te vliegen. Wij met Christo en zijn bemo gaan proberen een record te halen door de route waar we twee dagen over hebben gedaan om er te komen, in een dag terug te rijden. Nou we hebben het geweten! Het enige lichtpuntje was dat we nu allebei een bank hadden dus we konden ook een beetje liggen, hangen en uiteindelijk zelfs nog een beetje slapen. Ook welbelangrijk voor ons; deze rit spaart ons ook een twee dagen in het openbaar vervoer uit. En we hebben die bussen gezien. Daarvoor hoef je ook niet in de riji te gaan staan! Maar om 23.00 uur zijn we dan, na nog een lekke band, in Lebuan Bajo waar het weer lekker warm is. Deze rit zullen we ons nog lang kunnen heugen, maar voor nu even lekker slapen.


7 aug

We wilden eigenlijk meteen verder, want het strand van Gili Meno wacht. Maar helaas,
doordat we laat aan kwamen konden we dat niet meer regelen. Vandaag doen we dus maar even rustig aan, we verwerken de vorige paar dagen en relaxen en lezen wat. We zoeken een strandje op waar we alvast wat voorbakken Vandaag hebben we weer een dagje reizen voor de boeg. Met de ferry maken we 's ochtends de oversteek naar Sumbawa.
Daar aangekomen moeten we even een klein stukje in een minibusje voor hij ons afzet bij de grote bus die ons in de komende nacht helemaal naar Lombok zal brengen.Het mini busje was een openbaar vervoer bus met maar weinig ruimte dus. Maar het was gelukkig maar 1,5 uur dus wel te overzien. En de natuur van Sumbawa is wel weer erg mooi dus dat pakken we wel even mee.'s Avonds om 19.00 uur vertrekken we dan naar Lombok. De wegen zijn op dit eiland
gelukkig een stuk beter en rechter dus we kunnen lekker slapen in onze touringcar.


9 - 12 aug, 11 aug Sterre jarig en 12 aug Dyon jarig, van harte gefeliciteerd.

We hebben er twee jaar op moeten wachten, maar om 14.00 uur komen we dan eindelijk aan op Gili Meno, een klein paradijselijk eilandje ten noord- westen van Lombok. Het bungalow park waar we toen ook sliepen, stond er nog, met zelfs een paar nieuwe huisjes, dus daar zijn we weer ingecheckt.Ä En de komende dagen doen we lekker niets! Afgezien van het vol houden van onze maag, het uitpluizen van de onderwaterwereld en het werken aan een gezond kleurtje We hebben de eerste dag even een rondje eiland gedaan. Twee jaar geleden is dat er, vanwege tijdgebrek, niet van gekomen. We kwamen verlaten bungalows tegen (hele parken) en aftandse restaurants, die twee jaar geleden nog gloednieuwe resorts waren. Hun enige nadeel; ze liggen aan de verkeerde kant van het eiland, met bijna geen strand! Zonde wel om te zien dat zulke projecten nu gewoon staan weg te rotten. Aan onze kant daarentegen (het oosten) is het erg mooi en zelfs een beetje meer ontwikkeld dan twee jaar geleden. Er zijn gezellige restaurants, bungalows en winkeltjes bij gekomen. En helaas ook op Gili Meno, met de toeristen komen ook de verkopertjes met veel van dezelfde spullen: sieraden, sarongs en hangmatten. De fruitverkopers zijn wel welkom en iedere dag genieten we van een verse ananas en mango. De laatste dag op Meno hebben we met een boot het eiland rondgevaren op zoek naar de mooiste snorkelplaatsen. We hebben veel mooie plekjes gezien en...schildpadden! Een heleboel. Ook nog even een ontmoeting gehad met een white tip reef shark, maar die bleef gelukkig op een diepte van +/- 12 meter. Helaas is veel van koraal dood gegaan door El Nino, die ervoor zorgde dat de temperatuur in de zee daalde, waardoor het koraal niet kon overleven. Gelukkig zijn de vissen gebleven en is er toch nog wel een heleboel te zien tijdens het snorkelen. Zo zie ik
eenhoornsvissen, een pijlstaartinktvis, veel kreeften, hele families van Nemo en andere tropishce visjes. En er zijn schildpadden! Echt heel gaaf om te zien hoe ze lekker aan het eten zijn en dan een keer in de zoveel tijd omhoog gaan om adem te halen. Ze zweven echt door het water. 's Avonds genieten we van een zonsondergang en een muzikaal showtje van een van de toeristen in het cafeetje.


13 aug

Aan al het goede komt ook een eind en vandaag zit Gili Meno er voor ons op. Na vier heerlijke dagen, reizen we vandaag weer terug naar Sanur. Het was weer een echte reisdag. Eerst met een lokale boot van Meno naar Bangsal. Vervolgens twee uur in een minibus naar Lembar. Met de (trage) ferry naar Bali en dan nog eens een uur in een minibus naar Sanur. En alles gebeurd dan op zijn aziatisch; traag, onduidelijk, onlogish en frustrerend Maar we komen gelukkig veilig en wel aan en checken weer in bij Coco. Na een heerlijke maaltijd gaan we lekker op tijd naar bed.


14 aug, Lieve Arnold van harte gefeliciteerd

Laatste dag op Bali. We hebben de dag besteed aan uitslapen, internetten, nog een laatste keer door Sanur wandelen en ten slotte nog een familiebezoek. Oom Leon heeft het goed bekeken en woont samen met zijn vrouw en zoon -als enige van de familie- op Bali. Vanavond heeft hij nog andere gasten uit NL en zijn we ook uitgenodigd. We worden lekker bijtijds terug gebracht en dat is maar goed ook aangezien we morgen vroeg opmoeten voor de bus naar Jakarta, een reis van 24 uur. Maar we overleven het wel, want we zitten in een super executive bus!


15 aug

Weer een echte reisdag! Vanochtend om 05.30 uur stond de taxi ons al op te wachten, binnen een halfuur waren we bij het busstation. Onze super deluxe bus is vervolgens om 07.00 uur vertrokken. Na drie uur rijden door het prachtige Balinese landschap, kwamen we aan bij de ferry die ons naar Java overbracht. In tegenstelling tot de afgelopen ferry's, duurde deze gelukkig maar een half uur. De tocht ging verder over Java waar we bij het eerste stuk goed konden zien hoe druk het op dit eiland is. We rijden van dorp naar dorp. Aan het begin van de avond draait hij hem dan de 'snelweg' op en na een lekker dutje komen we om 09.00 uur in Jakarta aan.


16 aug, Connie jarig!

We hebben gelijk een taxi gepakt die ons na een klein maandje te zijn weggeweest, afzet op Gang Eddy II bij de familie. Nadat iedereen weer op de hoogte is van elkaars avonturen zoeken we een paar winkeltjes op voor wat boodschappen. Ook hebben we nog wat foto's te printen voor hier aan de muur. Tja en verder vullen we de dag met het doormaken van het dagelijkse leven. Beetje hangen, eten, tv kijken en kletsen. En we 'vieren' de verjaardag van Connie, maar daar doen ze eigenlijk weinig aan.


17 aug

Vandaag viert Indonesie haar onafhankelijkheidsdag, Hari proklamasi, 17-08-1945/ 17-08-2004, 59 tahun! Samen met mijn oom zijn we naar het paleis geweest om het hijsen van de vlag bij te wonen. Helaas werden we op grote afstand gehouden, maar hebben we wel wat mooie foto's kunnen maken van de Indonesiers. 's Avonds zijn we met oom en tante naar een Javaanse bruiloft geweest. De bruid en bruidegom in traditionele kledij. Het feest wordt anders gevierd dan bij ons. ZO'n 300 mensen worden er uitgenodigd en na de handen te hebben geschud kunnen de gasten genieten van een uitgebreid buffet en daarna... gaan ze naar huis Zoals men in Indonesie zegt: Abis makan pulang.


18 aug

Vroeg op want om 08.00 uur vertrekt ons vliegtuig naar Singapore. We komen daar om 11.00 uur aan en gaan direct naar Orchard Road. We hebben lekker twee films gekeken (colletoral en catwoman) en in malls rondgehangen. Om 23.10 uur vliegen we voor de derde keer naar Thailand.

Naar Azie in Thailand bellen kan nu wel heel goedkoop met HalloBuitenland.nl